blog

Sara

Ik ben trots dat ik alles heb gedaan en ik nu op mijn werk dingen beter naast me neer kan leggen en beter nee kan zeggen. Allemaal kleine dingetjes die samen best veel zijn.

mei 8, 2019

Sara heeft van Jan t/m April 2019 deelgenomen aan het Superhelden Avontuur.
Omdat ze nog werkzaam is bij haar huidige werkgever deelt ze haar verhaal anoniem. 

Kun je iets meer vertellen over je werksituatie voor het Avontuur?

Toen ik terugkwam in Nederland vanuit Peru had ik een baan nodig en heb ik op heel veel dingen gesolliciteerd. Ik had niet enorm uitgedacht waar ik terecht zou komen, ik moest gewoon iets hebben. Ik vond een baan bij een onderwijsinstelling als organisator van open dagen en communicatie medewerker. Dat had te maken met communicatie en psychologie, dingen die ik heel leuk vind, dus dat klopte best goed. Veel elementen van mijn werk vond ik leuk, maar de universiteit werkt heel cyclisch en bij herhaling raak ik snel verveeld. Toen ik voor mijn gevoel voor de zoveelste keer een evenement organiseerde dacht ik: na vijf rondes van deze evenementen ken ik het wel.

Maar wat wilde ik dan? Ik wist van veel dingen dat het niets voor me was, maar ik wist niet duidelijk wat ik dan wel leuk vond. Ik wilde altijd al iets doen met Peru, ik wilde een online cursus in het Spaans maken, maar hoewel ik dat een leuk idee vond, hielden allerlei stemmetjes me tegen. Ik dacht: ik kan wel tegen mezelf zeggen dat het onzinnig is en ik er niet aan moet beginnen, maar wat moet ik dan wel doen? Ik volgde jullie al een tijd en vond dat ik het maar nu eens moest doen.

Wat waren de belangrijkste redenen om deel te nemen aan het Avontuur?

Ik las de mails al en het idee om focus te hebben, om voldoening te halen uit je werk, het gevoel dat je op de goede plek zit en van toegevoegde waarde bent vond ik heel mooi. Ik vond jullie informele stijl heel fijn, dat past me wel. Ik vroeg me vooral af wat ik de komende dertig jaar met mijn leven moest doen. Ik wilde uitzoeken of er een ultieme werkplek- of situatie was.

Hoe is het proces voor jou verlopen?

Ik ben best gedisciplineerd, dus dat ging op zich goed. Het is fijn om het op je eigen tempo te kunnen doen en er zo veel of weinig aan te kunnen doen als je zelf wilt. De gesprekken met Myrthe waren een fijne aanvulling: je doet de module in je eentje, dus het is fijn af en toe iemand anders te spreken. Ik heb een leuke sidekick, maar zij zat in een hele andere situatie. Ze deed ook niet zoveel aan het Avontuur, dus naast de gesprekken met jullie moest ik het wel echt alleen doen. Het was wel leuk om haar een keer te ontmoeten en we gaan binnenkort nog een keer afspreken.

Welke elementen van het Avontuur vond je het meest waardevol?

Het forum is vooral leuk omdat je zo kunt zien waar anderen mee bezig zijn, dat geeft je het idee dat je het niet in je eentje doet. Je kunt veel van elkaar leren en leest veel dat je bij jezelf herkent. Ik had van tevoren niet gedacht dat ik dat zo leuk zou vinden.

Bij de online module heb ik het meeste gehaald uit de opdracht al je banen en vroegere activiteiten naast elkaar te zetten om er een lijn in te ontdekken. Dat was veel werk, maar vond ik wel het nuttigst. Dingen passen opeens in elkaar en ik heb wel een paar aha-momenten gehad. Je kunt steeds meer in elkaar schuiven, ontdekt welke interesses je hebt, waar je goed in bent. Vooral module drie, over je vaardigheden, vond ik waardevol. Ik vond het ook fijn om het Exceldocument in te vullen: ik ben nu niet aan het solliciteren, maar als ik dat wel ga doen, is het makkelijk om daarop terug te kunnen grijpen.

Hoe vond je de gesprekken met Myrthe?

Heel fijn. Myrthe kan heel goed zien wat er gebeurt, ze zag goed wanneer ik een stemmetje had dat niet functioneel was en wat ik eigenlijk niet zelf was. Ze zei telkens: ‘Wat je nu zegt klinkt goed, maar dit is je Superschurk die dit en dat wil. ’ Dan dacht ik: o ja, waarom zie ik dat zelf niet? Dat vond ik heel fijn en na een paar keer neem je dat over. Daar heb ik denk ik het meest aan gehad: het leren herkennen van dat stemmetje en te weten dat die stem niet mij is. Ik dacht dat ik dat al kon, maar dat viel tegen.

Welke andere belangrijke inzichten neem je mee uit het Avontuur?

Dat nú het moment is. En alle stapjes bij elkaar: ik ben trots dat ik alles heb gedaan en ik nu op mijn werk dingen beter naast me neer kan leggen en beter nee kan zeggen. Allemaal kleine dingetjes die samen best veel zijn. Ik hoop dat ik al die kleine stapjes kan doorzetten, daar zit het ‘m in, kleine stapjes per keer.

Hoe voel je je nu in je werk? Zijn er gevoelens en overtuigingen die je eerst niet had?

Eerst was het voor mijn gevoel een grote chaos. Ik wist niet welke kant ik op moest en waar ik moest beginnen. Ik wil altijd teveel waardoor ik het een soort van dood denk, dan denk ik dat het te groot is en het niet kan. Ik voelde me moe en zat denk ik tegen overspannen aan.

Nu heb ik een duidelijk idee van in welke kant ik op wil, waar ik op zou willen solliciteren. Ik ben ervan overtuigd dat ik wel iets in die richting kan vinden, maar ik wil me eerst focussen op het project waar ik mee bezig ben. Om het behapbaar te houden heb ik mezelf het doel gesteld elke week vijf alinea’s te schrijven. Ook heb ik samen met mijn man een soort ‘marathon’ gepland om er eraan te werken, als een soort workshop, daar heb ik veel zin in. Ik merk dat de negativiteit die ik erover had helemaal weg is, dat is een opluchting.

Kun je iets meer vertellen over dat project?

Ik heb in Peru zes jaar lang onderzoek gedaan naar allerlei manieren van communicatie. Ik wil mensen die nu in het Andesgebied veldwerk doen of later bij NGO’s of bij de overheid willen werken trainen om beter te kunnen communiceren met de bevolking. Daarbij wil ik voornamelijk gebruikmaken van de sociale psychologie en de kennis die je daaruit kunt halen om beter te communiceren met laaggeletterde doelgroepen in remote areas. Als je de mensen die er werken de juiste handvatten geeft, hoeft er minder geld te worden uitgegeven aan een communicatiestrategie.

Wat heeft het Avontuur je verder nog opgeleverd?

Als ik denk aan de module Innerlijke Superheld, is het fijn om dingen in woorden uit te drukken. Soms heb je een algeheel gevoel van ‘ik wil niet’ en kun je je vinger er niet op leggen. Ook dat is een Superschurk die je wilt tegenhouden en die voortkomt uit gedachtes, maar die gedachtes heb ik nooit concreet gemaakt. Toen ik ze opschreef en zag, dacht ik: ik herken ze, maar ze zijn niet per se waar. De gedachten komen langs, maar dat is het. Je bent zelf niet al die negativiteit. Myrthe zegt ook altijd: ‘We mogen leven vanuit overvloed en dat er genoeg is voor iedereen. Het feit dat jíj het doet, maakt het al anders.’

Je hebt nog dezelfde baan en wilt je vol focussen op je project, maar ga je in de nabije toekomst nog op zoek naar ander werk?

Ik wil ook zoeken naar een hetzelfde soort werk hier wat ik in Peru wil doen, maar dan in Nederland. Maar dan vast, zodat ik wat ik hier leer kan omzetten naar de online module en offline workshops. Dat is alleen wel veel om tegelijkertijd te doen, wennen aan een nieuwe baan kost veel energie. Dat wil ik dus pas later doen, maar in de toekomst lijkt me dat de perfecte combi.

Waarom zouden toekomstige Superhelden het Avontuur moeten volgen?

Je zou het op zijn minst moeten overwegen als je geïnteresseerd bent in dit soort platforms. Als je al op dat punt bent aanbeland, moet je daar iets mee doen. Als Superheld klinkt als een organisatie die bij je past, moet je het Avontuur volgen. Ik dacht: slechter kan het niet, ik kan het altijd proberen. Het levert superveel op en ik vond het de moeite waard. Ik ben blij dat ik het heb gedaan en vind het jammer dat het is afgelopen en ik het nu in mijn eentje moet doen. Het is goed om je te omringen met mensen die verder zijn dan jij en het was fijn om andere verhalen te horen.

Net als Sara die opluchting en helderheid ervaren?