blog

Verhaal Niki

"Ik zou het Avontuur aan een vriendin uitleggen als een resetknop. Het Avontuur is een verandering in je mindset en een proces, dat ook doorgaat nadat je het traject hebt afgerond. Ik heb weer richting gevonden en geleerd te luisteren naar mijn Superheld, naar wat ik intrinsiek belangrijk vind en waar ik voor wil staan.

mei 14, 2021

Wat was je situatie voor je aan het Avontuur begon? Wie was je toen en wat waren je omstandigheden?

Voordat ik aan het Avontuur begon zat ik niet goed in mijn vel. Ik was overspannen, depressief en ik twijfelde aan mijn baankeuze, alweer. Vooral die ‘alweer’ maakte me onrustig en in mijn hoofd had ik me al negatief bestempeld als ‘doelloze jobhopper’, die haar wisselende keuzes probeert goed te praten maar in werkelijkheid nergens naartoe gaat. Ik had een prima baan met een negatief zelfbeeld. Die prima IT-baan gaf me echter wel de financiële zekerheid en structuur die ik op dat moment nodig had.

Waar verlangde je naar maar lukte je niet? Wat was de externe struggle? Wat was de interne struggle?

Ik verlangde naar rust over mijn keuzes en een tevreden gevoel. Ik hoef niet elke dag enthousiast te zijn over mijn werk, maar wel meestal. Het liefst wilde ik werken op een plek met een grotere maatschappelijke betrokkenheid, maar daar werd meer expertise gevraagd dan ik op dat moment had. Ik wilde me gemotiveerd en gelukkig voelen in mijn werk en gewaardeerd worden. Mijn manager en werkgever konden dat laatste echter niet waarmaken, waardoor elke stap extra die ik moest zetten er als één te veel voelde. Hoewel salaris niet de enige blijk van waardering is, voelde ik me toch gebruikt en voor de werkgever een goedkope kracht. Ik had het gevoel dat ik niet gezien en gehoord werd. Ik voelde me daardoor niet meer verbonden met mijn werkgever en hoe vaak ik ook tegen mezelf zei dat ik me er overheen moest zetten, het nare gevoel bleef terugkomen. Ondertussen liep mijn team leeg, kwam er steeds meer werk op mijn gebroken bordje en raakte ik overspannen.

Waarom liep je vast? Wat was niet langer acceptabel? Waarom besloot je te starten met het Avontuur?

Ik wilde graag een andere baan, maar in de ziektewet vond ik het niet het juiste moment. Hoe kon ik mijn keuze nog vertrouwen terwijl ik me mentaal zo instabiel voelde? Ook twijfelde ik of het nieuwe pad dat ik voor me zag, terug het onderwijs in, niet een vlucht was uit de situatie waar ik in was beland. Daarnaast zag ik op tegen het pad dat ik daarvoor moest bewandelen. Ik heb een diploma voor het voortgezet onderwijs, maar ik wilde naar het primair onderwijs. Daarvoor moest ik een zij-instroomtraject gaan volgen en mijn huidige salaris halveren. Daarmee zou ik dus ook deels mijn financiële zekerheid op moeten geven. Zo door blijven gaan was echter ook geen optie, met de overspannenheid voor mij als een signaal. Iets moest veranderen. Ik stond al een hele tijd ingeschreven voor de gratis mails van Superheld en ik ging toch maar eens kijken naar het Avontuur, omdat dit – door het breekpunt – als het juiste moment voelde. Ik had in de ziektewet meer tijd en rust om met mezelf aan de slag te gaan. Het feit dat het Avontuur meer dan alleen werkcoaching was sprak me aan. Ik wilde me niet verbeteren op maar één of twee vlakken, ik wilde mijn hele mindset met betrekking tot werk aanpakken. Ik wilde ook niet hulp bij het zoeken naar een baan, want misschien zat ik wel op de juiste plek. Ik wilde op Avontuur, zo besloot ik na het kennismakingsgesprek met Justin. Ik vond het fijn dat het een soort ontdekkingsreis ging zijn en het resultaat niet vast lag in solliciteren of een baan vinden, maar in mezelf en mijn superkracht ontdekken en benutten.

Hoe is het Avontuur voor je verlopen? Hoe heb je de training, coaching en community ervaren?

Ik begon met enige onzekerheid aan het Avontuur. Wat werd er van me verwacht en hoe moest ik de opdrachten doen? De perfectionist in mij hield me vaak tegen om door te gaan. In het begin heb ik daarom af en toe een vraag gesteld aan de coaches via de website, om mijn verwachtingen naar mezelf bij te kunnen stellen en de lat iets lager te kunnen leggen. Ook heb ik mijn coach wel eens gevraagd wat precies de bedoeling was van een vraag, zodat ik als ik vastliep los van de exacte vraag toch verder kon. De ruime mogelijkheid tot contact vond ik erg fijn, omdat dit me hielp om door te gaan met de opdrachten en me niet door te hoge eisen aan mezelf uit de weg te laten slaan. Uiteindelijk stelde ik mijn eisen aan mezelf gelijk al “iets” naar beneden bij en als ik toch vastliep bij een opdracht besprak ik dit bij het coachgesprek. Het gaat niet om de opdrachten uitvoeren, je krijgt er geen cijfer voor. Het gaat om dat je uit de opdrachten haalt wat er voor jou in zit. Ik vond de persoonlijke coaching heel waardevol, omdat daarmee het Avontuur ook nog meer op me afgestemd werd. Ik kon struggles bespreken en we maakte belemmerende schurkgedachten zichtbaar, zodat ik meer ruimte kon creëren voor mijn kracht. Reflecties delen en lezen in de community heeft me ook veel herkenning gegeven, net als de live events. Het hele Avontuur is voor mij een proces geweest, waar ik het ene moment rap doorheen ging en het andere moment meer tijd voor nodig had. Niet alleen de inhoud van het Avontuur maar ook dat proces is voor mij heel leerzaam en waardevol geweest.

Hoe heeft het avontuur je geholpen in je transformatie? Wat is de interne transformatie geweest? Wat zijn de belangrijke inzichten, gevoelens of overtuigingen die je nu hebt? Wie ben je nu als persoon geworden? Waaruit blijkt dat je innerlijke superheld is wakker gemaakt?

In het Avontuur maakte ik kennis met mijn Superheld en mijn Superschurk. Mijn Superschurk kende ik vanuit mijn depressie en therapie al, maar toch vond ik het fijn te leren deze ook op een meer positieve manier te benaderen. Hoewel de Superschurk heel wat minder aanwezig mag zijn ben ik wel minder afkeurend geworden naar mijn negatieve gedachten, ze zijn er niet voor niets. Met de Superheld had ik meer moeite, want die kende ik eigenlijk helemaal niet. Daar zat het grote deel van mijn transformatie. Ik heb ontdekt wat ik belangrijk vind, welke grote dromen ik voor de wereld heb, waar ik zelf denk goed in te zijn en wat anderen daarover denken. Een belangrijk inzicht was voor mij dat alleen ergens goed in zijn het niet tot je Superkracht maakt. Ik moet er o.a. ook plezier en betekenis uit halen. Die zijn net zo belangrijk als het goed kunnen. Dat inzicht heeft me geholpen bij sollicitatiegesprekken en keuzes in mijn werkleven. Ik zie het als een dans tussen bijv. mij en de werkgever. We moeten elkaars ritme voelen en bij elkaar passen. Stappen we een keer op elkaars tenen dan is dat niet erg, daar kunnen we aan werken. Zo lang we er allebei nog maar plezier in hebben, we de pasjes kennen en dezelfde kant op gaan. Wanneer de werkgever mij over de dansvloer moet sleuren of ik steeds de verkeerde kant op draai dan gaat het mis. Naast dat ik een baan misschien graag wil moet ik ook bij de baan, werkplek en collega’s passen. Ik ben nu veel meer gericht op wat een werkgever precies vraagt en of ik mezelf in dat plaatje zie in plaats van dat ik probeer een baan binnen te halen omdat het bij mijn opleiding of achtergrond past. Een ander belangrijk inzicht was dat ik niet nú hoef te staan op het punt waar ik wil zijn (hè wat?). Zoals ik al zei is het Avontuur een verandering in je mindset en een proces, dat ook doorgaat nadat je het traject hebt afgerond. Ik heb weer richting gevonden en geleerd te luisteren naar mijn Superheld, naar wat ik intrinsiek belangrijk vind en waar ik voor wil staan. Alle stappen die ik nu zet zijn met die richting in mijn achterhoofd. De baan die ik nu heb is niet mijn eindpunt, maar een halte om te kunnen bereiken waar ik naartoe wil. Ik ben niet mijn tijd aan het verdoen, maar mijn tijd aan het benutten. En bij elke werkkeuze die ik maak ga ik terug naar het proces en bedenk ik wat het mij als mijn Superheld brengt, op de korte en lange termijn.

Wat is het externe eindresultaat? Welke stappen of besluiten heb je genomen? Welk concreet eindresultaat heb je nu?

Ik zit nog steeds in mijn IT-baan, maar inmiddels wel in een ander team met meer en leukere uitdaging en een nieuwe manager. Ik heb me minder laten meesleuren en zelf de leiding genomen. Ik heb heel kritisch gekeken naar wat ik nodig heb om in deze baan gelukkig te zijn en dat met de manager besproken. Dat was spannend, want dat zou ik voorheen nooit zo direct hebben gedaan. Het verschil is dat ik open het gesprek in ging, want ook hij heeft een keuze die ik respecteer. Juist omdat deze baan niet mijn ultieme droom is kon ik de angst om hem te verliezen meer loslaten. Er zijn meerdere wegen naar Rome. Deze baan biedt me wel veel mogelijkheden om te groeien tot mijn ultieme droom, zo verkeerd zat ik dus niet. De realisatie dat mijn baan niet alles waar ik naar verlang hoeft te omvatten heeft deuren voor me geopend. Ik verlang heel erg naar maatschappelijke betrokkenheid, maar die kan ik in mijn baan niet meteen vinden. Vroeger deed ik vaak vrijwilligerswerk en daarin kan ik die behoefte nu vullen. Ik heb me aangemeld als vrijwilliger voor een meisje dat ik ken met het syndroom van Down. Daarnaast heb ik binnenkort een sollicitatiegesprek voor vrijwillige reisbegeleider bij een organisatie die vakanties organiseert voor mensen met een beperking.De afgelopen tijd heb ik veel nagedacht over wat mijn ultieme droom dan is. Het onderwijs laat me niet los. De gedachte aan elke dag voor de klas staan voelt echter niet goed, de school als geheel trekt me veel meer. Ik heb een sterke visie voor het onderwijs en voel dat ik op een positie wil uitkomen waarin ik meer voor de toekomst van het onderwijs kan betekenen. Ik ben steeds meer gaan zien in een functie als afdelings- of schoolleider. Ik heb onderzocht wat ik hiervoor moet doen en wil via mijn huidige werkgever een managementopleiding volgen om zo de eerste stappen in die richting te zetten. Het bedrijfsleven waar ik nu zit zie ik als een plek waar ik veel ervaring op kan doen in leiderschap. Het is een middel en niet mijn doel.

Hoe zou je het Avontuur uitleggen aan je beste vriend(in)? Wil je nog iets anders aan ons kwijt?

Ik zou het Avontuur aan een vriendin uitleggen als een resetknop. Een proces waarin je teruggaat naar wat echt belangrijk is voor je, zonder dat al je ervaringen ongedaan gemaakt worden want die doen er juist toe. Die maken wie je nu bent, maar houden je soms ook tegen. Ik zie het Avontuur voor iedereen die het gevoel heeft dat er meer in zijn of haar (werk)leven schuilt dan er nu in zit. Voor iedereen die met meer vertrouwen de toekomst tegemoet wil gaan.

INTERESSE IN HET AVONTUUR?

Kennismaken >>