blog

Nici

Om te weten waar je heen wilt, is het altijd goed om te kijken waar je al bent geweest. Pas dan weet je of je terug wilt naar bepaalde plekken, of dat je die misschien wel nooit meer hoeft te zien. Ik kon mij steeds meer identificeren met mijn Superheld, en ging de, voor mij, nieuwe vaardigheden toepassen in mijn huidige werk.

juli 3, 2019
verhaal-nici

verhaal-nici

Dit was mijn Avontuur … 

Dag Superschurk, hi Superheld!

Ik begon mijn Superhelden Avontuur als een kleine vis verdwaald in de grote oceaan. Ik was de weg kwijt, ik wist niet waar ik naar toe moest, en ik durfde niet zomaar een kant uit te zwemmen. Ik moest zeker weten dat de weg die ik koos de juiste zou zijn. De weg die ik zou kiezen moest mij uiteindelijk naar het veilige mooie koraal terug brengen waar ik dacht thuis te horen.

Ik begon het Superhelden Avontuur, ik begon met zwemmen.

Om te weten waar je heen wilt, is het altijd goed om te kijken waar je al bent geweest. Pas dan weet je of je terug wilt naar bepaalde plekken, of dat je die misschien wel nooit meer hoeft te zien. Tijdens mijn Avontuur kwam ik erachter dat ik al veel paden had bewandeld. Ook heel veel verschillende. Het was fijn om deze verschillende paden eens inzichtelijk te maken en goed te kijken naar wat ik er aan over heb gehouden. Zelfs de kleinste ervaringen kunnen het verschil maken.

Wat niet nieuw voor mij was, is dat creativiteit als een rode draad door mijn leven danst. Wat wel nieuw voor mij was, is dat de vorm waarin die creativiteit zich in mijn leven ontplooit, nooit hetzelfde is. Dat was iets waar ik lang niet van los kon raken, want de uiting van creativiteit in mijn leven was naar mij idee het letterlijk maken van “iets”. Het liefst ook nog; het letterlijk maken van kunst.

Gek eigenlijk, dat ik zo iets wendbaars zoals creativiteit weer heel erg in een bepaalde vorm probeerde te proppen. Enfin, het was voor mij dan ook heel fijn om te merken dat ik die vorm ook los kon laten en die creativiteit kon laten vloeien in welke vorm dan ook. Met dat besef kwam ik er dus ook achter dat dat creatieve proces helemaal nooit heeft stil gestaan, het had zich alleen niet op de manier geuit als hoe ik het in mijn hoofd had. Ik was mezelf blind aan het maken voor de dingen die ik wél deed omdat ik mezelf een bepaald idee had aangepraat van hoe iets zou moeten zijn.

Ik ben er tijdens het Avontuur achtergekomen dat ik een ster ben in het aanpraten van bepaalde gedachten, en mezelf van die waarheid kan overtuigen. Ik zat vastgeroest in mijn eigen gedachten en stond niet open voor andere suggesties. Alhoewel, ik stond er wel voor open, alleen wist ik niet hoe ik eruit moest komen.

Gelukkig heeft het Avontuur mij daar heel goed mee geholpen.

Ik ben door het maken van de modules en verschillende persoonlijkheid tests, een hele andere kant van mij tegen gekomen waarvan ik niet had gedacht dat ik die had. Het was de zelfverzekerde Superheld die zich steeds meer liet zien. De Superheld die zich eigenlijk voor een hele lange tijd liet kleineren door de Superschurk die zei dat de Superheld niet tevoorschijn hoefde te komen, omdat ze er toch niet goed genoeg voor was. En voor wat eigenlijk? Dat wist de Superheld niet eens, want Superschurk liet haar dat zelfs niet toe te ontdekken. Maar toen mijn Superheld door het Avontuur heen er steeds meer achter kwam dat haar vaardigheden heel sterk en duidelijk naar voren kwamen, en dat ze zichzelf daar ook sterker van begon te voelen, groeide mijn Superheld steeds meer.

Ik kon mij steeds meer identificeren met mijn Superheld, en ging de, voor mij, nieuwe vaardigheden toepassen in mijn huidige werk.

Ik ben het Avontuur aangegaan omdat ik veel twijfel had in mijn werk wat ook voor veel stress zorgde. Ik had net een deeltijd docentenopleiding afgerond, had gelijk een baan op een hele gave creatieve MBO school, maar het begin viel allemaal zó tegen. Ik kwam in een situatie terecht waar alles al niet lekker liep, en om mij heen vielen er collega’s uit. Ik voelde mij onzeker voor de klas en er was geen structuur en houvast vanuit de organisatie. Ik voelde mijn totaal niet prettig en wilde er eigenlijk mee stoppen. Maar wat dan??

Uiteindelijk viel mijn leidinggevende ook uit, en werd er toen opeens heel hard aan de bel getrokken. Het was een periode waar veel verandering moest plaatsvinden, waar er mogelijkheden ontstonden, en waar ik uit kon spreken wat ik wou en hoe ik het wou. Er werd naar ons geluisterd. Al mijn nieuwe bevindingen van het avontuur en deze veranderingen kwamen samen. Ik kwam er achter dat ik zingeving in mijn werk ontzettend belangrijk vind en dat ik dat kan uitten door te ontwikkelen, overleggen en vernieuwen. Precies datgeen was nodig op mijn afdeling en dat ik de persoon was die zich daarmee moest bemoeien, dat had de nieuwe teamleider al in de gaten.

Er kwam een talent gesprek en ik kon volmondig en overtuigd zeggen dat ik vond dat er een taak moest komen waarbij de leerlijn en ontwikkeling van de afdeling waar ik werk gewaarborgd moet worden. Daar was mijn leidinggevende het mee eens, en nu is het zo ver dat ik vanaf volgend jaar minder voor de klas ga staan, en mij meer bezig ga houden met de ontwikkeling van lesmateriaal en de leerlijn van mijn opleiding. Ik kan mijn creativiteit kwijt in het ontwikkelen en bedenken van de leerlijn en lessen, en voel zingeving omdat het gaat om verbetering van het onderwijs. Ik heb overzicht in het geheel en als ik daar iets aan verbeter, dan heeft dat ook positief effect op de studenten. Dit zijn dingen waar ik nooit achter was gekomen als ik daar niet in was gedoken.

Mijn werkleven zal er volgend jaar anders uit gaan zien, en doordat ik nu iets ga doen wat mij veel meer energie geeft dan neemt, kan ik in de overige twee dagen mijn creatieve proces versterken door te doen wat ik zelf wil, of dat nou illustreren is, kunst maken, naar musea gaan, of juist een dag even mijn hoofd legen in de natuur. Het maakt niet meer uit wat ik doe in mijn vrije tijd, als ik er op dat moment maar gelukkig van wordt. Ik heb in module 4 mijn droomdag omschreven, dat is iets waar ik nog steeds in geloof, en dat is niet hoe het er op een dag uit zal gaan zien, maar dat is hoe ik nu ben begonnen te leven. En dat heb ik door het avontuur leren waarderen. Dat het gaat om gelukkig zijn. Of het nou in je werkende leven is of in je vrije tijd, als de balans goed is, dan voelt het ook goed.

Dus, Justin, bedankt voor alle gesprekken en je support. Houd de borrel er in, want ik vond het heel waardevol om met mijn mede avonturisten te praten en alle verschillende invalshoeken te horen.

Ook alle andere Superheld medewerkers bedankt! Jullie zijn super gaaf, en blijf vooral groeien en doorgaan met wat jullie zo goed kunnen. Het heeft mij enorm geholpen, en als ik weer in de grote oceaan terecht kom, heb ik nu in ieder geval genoeg geleerd om weer een goede weg te vinden.

Ik wens alle Superhelden die nog bezig zijn met het avontuur heel veel succes. Dat jullie mogen vinden wat ik gevonden heb, het zit allemaal in jezelf, dus haal het er uit!