blog

Verhaal Eline

"Ik laat nu het verwachtingspatroon van mijn ouders los en kijk vanuit wie ik ben. Dat vind ik heel waardevol, het is een stuk rustiger."

oktober 14, 2020

Wat was jouw situatie voordat je aan het Avontuur begon?

Ik beschrijf het altijd als zo’n wegbewijzeringsbordje met heel veel richtingen: ik wist echt niet welke richting ik op moest. Een beetje chaotisch, verward, onduidelijk. Ik wilde meer duidelijkheid en weten welke kant ik op moest. En dan niet per se ‘je moet nu dit en dit gaat doen,’ maar een duwtje in de goede richting.

Waren er nog specifieke gevoelens of gedachtes waarmee je aan de slag wilde?

Misschien met ‘Wat wil ik?’ Ik wist wel wat ik leuk vond, maar dat vind ik iets anders dan ‘Wat wil je echt?’ Daarom heb ik ook voor het Avontuur gekozen, omdat ik daar niet uit kwam. Ik had niet echt handvaten om dat uit te zoeken, dus dan lukt het ook niet. Dat heeft me over de drempel geholpen, dat ik zag dat er heel concrete, realistische handvaten werden gegeven. De mails van Justin spraken me heel erg aan, ik dacht: dit is niet een of ander zweverig ding, dit is iets wat ik met vrienden zou bespreken, maar dan zijn dit mensen die ervaring hebben met deze problematiek.

Hoe is het proces voor jou gegaan?

[Grinnikt] Heel rommelig. Maar dat is nou eenmaal hoe het gaat. Je verwacht dat je begint met A en netjes naar Z loopt, maar in zo’n proces is dat niet zo. Ik denk dat ik daarin geen uitzondering ben. Juist als je niet weet hoe of wat wordt je van links naar rechts geslingerd, en bij mij was dat wel echt nodig. Zo’n lijn in het proces gaat nooit recht. Dat hoop je wel, maar ik denk dat het goed voor je is als dat niet zo gaat. Ik werd gedwongen terug te gaan naar wat ik had geleerd en als ik gewoon van A naar Z was gegaan, had ik dat niet gedaan. Als ik niet ergens toe wordt gedwongen doe ik het niet, en nu werd ik geforceerd daar toch over na te denken.

Wat dat je Schurk die je tegenkwam?

Ja, die ben ik wel vaak tegengekomen. Door dit hele proces leer je wat je Schurk is, dus ook wanneer je hem tegenkomt en wat je daarmee moet doen. Dat vond ik heel waardevol: als je niet weet dat het je Schurk is, wat doe je dan? Niks. Nu kom je in het proces heel bewust momenten tegen waarin je die Schurk en die Held hebt en dan denk je opeens: hé, dit is waar ze het over hadden. Je gaat de hele tijd automatisch terug naar watje hebt geleerd, ook onbewust.

Heb je ook het idee dat je je Superheld meer hebt kunnen activeren? En wat heb je allemaal geleerd?

Zeker. Ik denk ook dat het makkelijker is om je Superheld te activeren en daarin te gaan geloven dan het is om je Superschurk te accepteren. Voor mij was dat moeilijker. Ik heb best wel wat meer zelfvertrouwen gekregen op werkgebied en dat komt vooral omdat ik weet dat het bij iedereen met ups en downs gaat. Het is helemaal niet raar als je bijna dertig bent en je nog niet weet waar je staat, geen vaste baan hebt. Dat komt misschien door de community: ik heb nooit echt iets zelf gedeeld, maar ik denk wel dat het helpt als je ziet dat er heel veel mensen precies zoals jij zijn. Dat heeft me een stuk rustiger gemaakt.

Ik had heel erg een ideaalplaatje in mijn hoofd en ik denk dat dat vanuit huis komt, vanuit opvoeding, je ergens aan willen conformeren, maar ik denk dat dat bij heel veel mensen zo is. Als ik met mensen praat merk ik dat iedereen is zoals zijn ouders. Je probeert aan een bepaald verwachtingspatroon te voldoen en ik heb nu het idee dat ik dat iets meer aan het loslaten ben. Dat vind ik heel waardevol, dat is een stuk rustiger.

Ik pak dingen nu kalmer aan en kijk goed wat ik echt leuk vind. Je gaat in dit proces terugkijken: waar heb ik verkeerde keuzes gemaakt en waar komt dat door? Ik koos wel eens ergens voor om de verkeerde redenen. Ik heb nu het idee dat ik elke keer dat ik een keuze maak beter kan motiveren waarom ik het doe. Ik denk echt: voelt dit goed, vind ik dit leuk? Natuurlijk moet je af en toe iets doen dat je niet leuk vindt, maar niet in de keuze voor een baan.

Ik heb ook geleerd dat ik een baan moet zoeken bij wie ik ben, dat vond ik ook heel waardevol. Ik ging altijd uit van de verkeerde hoek, wilde geld verdienen, op een bepaald niveau zitten. Ik vond het echt een heel waardevolle tip om naar jezelf te kijken en te denken: wat zijn mijn keuzes, mijn normen en waarden, en vanuit daar te zoeken wat er bij je past. Ergens weet je dat ook wel, maar toch doen veel mensen dat niet.

Je maakt dus een match vanuit twee kanten. Merk je dat ook als je nu bij een sollicitatiegesprek zit?

Ja. Ik had altijd al wel het idee dat het belangrijk was dat ik niet overal in mee moet gaan, ik zag het altijd al wel als een tweezijdig iets, maar ik probeer nu meer te doorgronden wat mensen echt bedoelen met een functie. Ik heb al een paar keer meegemaakt dat de functieomschrijving op de website totaal anders was dan wat de mensen daar vertelden. Dan probeer ik heel veel vragen te stellen: wat moet ik dan echt gaan doen, wat is echt het ritme op zo’n dag, wat verwachten jullie qua persoonlijkheid en werkethiek? En dan probeer ik echt een eerlijk antwoord te krijgen: ik heb gemerkt dat sommige mensen iets proberen te verkopen en dat je uiteindelijk iets totaal anders moet doen.

Hoe was voor jou de combinatie van de opdrachten, de community, de coachinggesprekken en de evenementen?

Ik vond de coachinggesprekken heel waardevol. Ik vond het echt een goede toevoeging op de opdrachten, ook omdat je het als mens soms nodig hebt dat iemand zegt: ‘Let op, dit is je valkuil.’ Het moet wel bij je persoonlijkheid passen, maar ik heb af en toe iemand nodig die me een schop onder mijn kont geeft.

Ik heb op de community wel meegelezen, en dat was waardevol voor de herkenbaarheid, maar ik heb zelf niet de behoefte dat te delen met mensen die ik niet ken. Ik denk ook niet dat ik daar heel erg spijt van heb. Ik heb het proces wel met vriendinnen gedeeld.

Ik ben een keer naar een event geweest en dat vond ik leuk, maar ik dacht daar vooral: ik ben toch niet op het niveau waar ik dacht te staan, ik dacht dat ik er erger aan toe was. Op het event dacht ik, joh, hier kun je prima doorheen. Het werkte heel relativerend, maar ik hoefde niet nog vijf keer. Maar ook dat is persoonsgebonden, net als het hele Avontuur. Jullie zeggen wel: ‘Dit zijn de onderdelen en dat gaan we met je bespreken,’ maar iedereen doet het op zijn eigen manier.

Hoe kijk je aan tegen je toekomst op werkgebied?

Goed. Ik wil niet zeggen dat ik genezen ben, ik denk dat werk en carrière dingen zijn waar mensen altijd over blijven twijfelen. Maar ook al heb ik een baan, ik vind het niet erg als ik het over een paar jaar weer niet meer weet. Ik denk wel dat ik er nu beter mee kan omgaan dat dat waarschijnlijk is hoe ik mijn carrière zal invullen, dat dat past bij wie ik ben. Het maakt niet uit wat er gebeurt, als je daar maar de juiste keuze in maakt. Als er nu iets misgaat, kan ik nu meer denken dat ik het in ieder geval heb geprobeerd.

Ik denk wel dat het onrealistisch is als mensen verwachten dat ze nu hun droombaan vinden. Het is een mindset die ik mezelf heb aangeleerd en me helpt voor de toekomst. Ik heb dus niet het plaatje van de perfecte droombaan gecreëerd. Dat zou niet goed zijn: dan zou het een baan vinden zijn en klaar. Het is belangrijk dat je er op de lange termijn iets aan hebt.

Is er nog meer dat je zou willen delen over het Avontuur?

Ik weet nog dat ik aan het begin dacht: waarom zo rommelig? Terwijl ik daar nu heel dankbaar voor ben. Trust the process, heb ik opgeschreven in mijn boekje, maar ik herken me er heel erg in dat mensen snel in zak en as gaan zitten. En ik denk dat je er uiteindelijk bijna plezier in moet hebben om hiermee bezig te zijn. Dat had ik zeker niet altijd, juist omdat je er veel mee bezig bent kan het een zuur onderwerp worden. Ik heb meerdere keren tegen vriendinnen die vroegen hoe het op mijn werk ging gezegd dat ik het er niet over wilde hebben. Dat was gewoon te veel omdat ik er al zo veel mee bezig was. Maar dat je het er niet over wilt hebben moet veranderen in het idee dat het interessant om is het met mensen te hebben over hoe je er beter uit kunt komen.

Ik denk dat je al een hele goede stap zet als je hieraan begint. Bij mij was het echt een grote stap: ik kan wel goed praten, maar dat betekent niet dat je automatisch open bent. En het is nooit weggegooid geld. Ik weet dat daar bij mij de twijfel zat, maar je bent echt met persoonlijke ontwikkeling bezig op een heel realistische manier. En het is heel concreet en puntsgewijs, daar hou ik van.

Hoe zou je het Avontuur uitleggen aan een vriend of vriendin?

Als een proces. Dat klinkt heel stom, maar is een proces waarin je je mindset verbetert. Dat proces kun je ook met vrienden doen, maar bij het Avontuur doe je het met mensen die jou daar professioneel gezien beter bij kunnen helpen. Maar wel op een informele manier! Ik lees wel eens dat mensen echt het licht hebben gezien, dat heb ik nou ook weer niet zo ervaren, maar het is zeker een transformatie.


NIEUW HIER?

gratis training >>

INTERESSE IN HET AVONTUUR?

Kennismaken >>