blog

Verhaal Debby

"Ik denk dat ik altijd een masker op had en dat begon ik stukje bij beetje af te zetten, waardoor mijn ware ik naar voren kwam."

november 23, 2020

Wat was je situatie voor het Avontuur?

Ik merkte enorm dat ik niet op mijn plek zat op werkgebied. Ik kwam terug van vakantie uit Mexico en had het ontzettend sterke gevoel dat ik niet aan het werk wilde, tot huilens aan toe. Ik was helemaal van slag, ik dacht echt: wat is dit in godsnaam? Achteraf gezien had ik al eerder mijn momenten, maar dit gaf echt de doorslag. Ik wist dat ik verder moest kijken, maar ik wist niet precies waar. Op dat moment wist ik niet zo goed waar ik precies ongelukkig van werd. Ik wist alleen dat ik niet gelukkig werd van het idee dat ik weer moest gaan werken. Mijn moeder en zusje werken allebei in de zorg en die zeiden: ik vind het heerlijk als het weer maandag is, maar dat geloofde ik echt niet. Vanuit daar is het gaan borrelen en op een gegeven moment besefte ik: dit is niet normaal. Toen ben ik verschillende coachings-praktijken afgegaan om te kijken wat bij me paste en zo ben ik bij jullie terechtgekomen.

 

Zat je met specifieke vragen die je beantwoord wilde zien?

Ik wilde wat meer rust in mijn hoofd. Ik was altijd heel onrustig en had gemerkt dat dat niet per se normaal was. Ik wilde weten wat ik moest doen om weer zin te krijgen om te gaan werken. Ik had geen idee waarom ik zo opzag tegen de maandag. Anderen deden er wel héél enthousiast over, maar het leek me al fijn om ergens daar tussenin te eindigen.

 

Wat voor een inzicht heb je tijdens het avontuur gekregen?

Ik ben vooral aan de slag gegaan met mijn waarden, die zijn heel belangrijk geweest. Ik denk dat ik altijd een masker op had en dat begon ik stukje bij beetje af te zetten, waardoor mijn ware ik naar voren kwam, en die matchte helemaal niet bij het werk dat ik deed. Het werd steeds opvallender, tot het uiteindelijk echt niet meer ging en ik met een burn-out thuis kwam te zitten. Die waarden zorgden dat ik mijn leven goed kon evalueren: ben ik bezig met wat ik echt wil, of ben ik bezig vanuit mijn Superschurk?

 

Waaraan merk je dat je je Superheld hebt geactiveerd?

Het klinkt misschien gek, maar eigenlijk door hoe ik omga met mijn superschurk. Ik merk dat ik ideeën of gedachten makkelijker kan laten zijn, misschien dat er een stukje mindfulness in is verweven. Dat is allemaal ontstaan door het Avontuur. Dat is het zaadje geweest waar een hele boom uit is ontstaan met van alles en nog wat. Ik denk dat ik mijn superheld al wel had, maar dat mijn schurk zo heftig aanwezig was dat ik totaal niet meer kon zien wie ik daaronder was. Ik was als het ware mijn schurk geworden.

 

Wat is je superkracht en wat wil je daarmee bijdragen?

Die heb ik een paar keer veranderd, maar uiteindelijk ben ik gekomen op het bedenken van dingen. Dingen creëren, opzetten, uitzoeken. Bedenken is wel echt mijn superkracht, die ik denk ik goed kan gaan inzetten bij nieuwe initiatieven. En adviseren, maar ik denk dat bedenken uiteindelijk toch iets sterker is. Ik ben nu voor vacatures aan het kijken in de welzijnssector, de zorg en het onderwijs. Ik merk dat ik daar affiniteit mee heb en dat ik daarin, al is het maar indirect via een HR-functie, de wereld een beetje beter wil maken.

Mijn ware ik is heel zorgzaam en bemiddelend: hoe krijgen we iets wat ik heb bedacht zo goed mogelijk voor elkaar met zijn allen? Ik zou mijn karakter meer willen inzetten, maar dat vind ik nog wel heel eng, dus ik weet niet of ik dat van begin af aan durf. Nu is mijn toegevoegde waarde vooral mijn enthousiasme en mijn capaciteit om dingen op te zetten, te bedenken en te analyseren, mooie output te maken. ik wil graag in een bedrijf werken dat werkt aan een betere wereld om het gevoel te hebben dat ik iets bijdraag.

 

Je bent ook gestart als mentor bij Superheld, waar je andere Superhelden gaat ondersteunen bij het avontuur. Wat is daarvoor je motivatie?

Ik zou over een aantal jaar graag mijn eigen coachings-bedrijf willen starten. Dat is wat ik uiteindelijk écht wil, dat andere is meer een tussenstap. Ik zie het al wel helemaal voor me, maar het blijft nu nog gek klinken dat ik mijn eigen coachingspraktijk zou hebben. Ik ben vanuit interesse al veel aan het lezen over coaching-onderwerpen. Mentor zijn leek me een mooie ervaring die hierbij aansluit. Zo kan ik waarschijnlijk waardevol zijn voor andere Superhelden en tegelijk oefenen voor mezelf. Het voelt een beetje als een win-win.

 

Hoe vond je de combinatie van de opdrachten, de coaching en de community bij het avontuur?

Ik vond het fijn om opdrachten te hebben, daarom heb ik uiteindelijk ook voor Superheld.nu gekozen. Ik ken mezelf goed genoeg, ik kan mezelf saboteren: bij coaching-gesprekken ga ik misschien meepraten en mooi weer spelen. Om daarna te denken: oké, nu heb ik er nog niks aan. Dat is de pleaser in mij, die er heel heftig in zat. Door die opdrachten had ik zelf de tijd en deed ik het misschien drie keer overnieuw, maar kwam ik bij de derde keer wel bij de echte ik. Dat vind ik het mooie, dat je op je eigen tempo en zonder invloed van andere naar binnen kunt keren. Dat was voor mij echt een veilige manier waarop ik het ook durfde.

Ik heb ook heel veel aan mijn sidekick gehad, die spreek ik nog steeds wel eens. Ik merk wel dat ik daardoor iets minder behoefte had aan het forum. Veiligheid is voor mij heel belangrijk, dus ik had niet de neiging alles met Jan en alleman te delen. De manier van werken bij Superheld, eerst zelf de opdrachten doen en dan met mijn coach of sidekick kritisch kijken hoe ik het had ervaren, vond ik een hele prettige combi.

 

Hoe zou jij het Avontuur uitleggen aan een vriendin?

Dat heb ik toevallig pas gedaan. Ik begin altijd met ‘Superheld, het klinkt een beetje gek’. Toen ik het mensen vertelde, keken ze me echt zo aan van: wat ben jij nou weer aan het doen? Ik heb het vooral uitgelegd als een loopbaanbegeleiding, maar dan voor jonge mensen. Die lopen vaak tegen dezelfde dingen aan en daardoor past het heel goed. En dat je zelf opdrachten doet, dat is voor mij echt een winst geweest.

Ik heb nooit eerder coach-trajecten met opdrachten gedaan. We hadden in mijn traineeship wel modules persoonlijk leiderschap, met een groep, maar dat was heel anders. Ik heb echt een stuk of vijf, zes intakes gedaan omdat ik echt op zoek was naar iets dat paste. En ik dacht bij een paar echt: o nee, dit ga ik saboteren. Dat wil ik ook meegeven aan anderen: kijk of de manier van het traject bij je past. Dat is heel belangrijk als je het wil laten slagen.

 

 

 

 


NIEUW HIER?

gratis training >>

INTERESSE IN HET AVONTUUR?

Kennismaken >>